Reisverslag
Webmaster,
11 februari 2008
Brazilië
Porto Seguro
Ja, ik moet nog even terug komen op de afgelopen dagen tijdens carnaval. Want het was niet alleen carnaval wat de klok sloeg. Toevalig wilde het namelijk zo zijn dat dit jaar het Festa da Iemanja (altijd op 2 februari) dit jaar precies tijdens carnaval viel.
Dus dat was nog een extra reden tot feest en jolijt. Wij togen er dus dan ook meteen naar toe. Daar aangekomen bleken we eerst op een pisserig vunzig stukje kust verkeerd aanbeland te zijn. We werden namelijk in de war gebracht doordat een slimme Baiana de kapel van Santa Barbara aan het uitbuiten was. En ook door wat mensen die de volgepiste rotsen trotseerden om er daarvandaan een bloemetje voor Iemanja (of Barbara, kon dus ook wezen) in de zee wierpen.
Gelukkig kregen we door dat er op een paar honderd meter verderop een happening van een heel andere orde van grote gaande was.
De aanbidders van Iemanja waren daar in enorm grote getalen naar toe gekomen om haar te eren. Iemanja is de verpersoonlijking van een Candomble entiteit die door de druk van het katholicisme enigszins naar Maria is gemodelleerd. Ze heeft met de zee en met water te maken en wordt dus ook altijd afgebeeld als een soort Venus die uit de zee oprijst of als een zeemeermin.
Blijkbaar houdt ze veel van bloemen en parfum (Lavendel om precies te zijn) want dat werd in enorme hoeveelheden aan haar geofferd. Er stond een lange rij van mensen die hun offers gingen brengen. Ze kreeg ook andere cosmetica, kammen, poppen, fruit, spiegels en ik weet niet meer. Dat werd allemaal verzameld in manden en die werden, als ze vol waren, naar de bootjes toe gedragen die al in de branding lagen te wachten. Hele boten vol bloemenmanden gingen de volle zee op om daar de offerandes in de zee te gooien. Ondertussen waren er op het strand wel drie Candomble sessies gaande waarbij verschillende deelnemers door de Orixa´s bezocht werden. Dan nemen die ´krachten´ of ´spirituele entiteiten´ bezit van de mensen. Dit ging er allemaal veel intenser aan toe dan dat wat ik had gezien vorige keer in de Efteling-achtige Candomble touristenshow. Mensen stortten in en wierpen zich in het water of gingen gelijktijdig gillen. Dit ging allemaal met hypnotiserende trommelklanken gepaard. Verder kon je er allerlei prullaria weer kopen die met Iemanja te maken heeft. Op een gegeven moment vertrok er een band (bestaande uit Filhos de Ghandy, die jullie nu ook kennen en waarvan het niet duidelijk was waarom zij juist de band waren) richting de zee en zij begeleidden een enorme draagbaar met erop een mooi aangklede Iemanja, ze leek net Maria, met ook weer veel bloemen. Die ging uiteindelijk ook op een boot die dan weer de zee op ging.
Op dat moment vonden wij het ook wel weer welletjes en gingen we weer terug huiswaarts.
Dit was aan het begin van de carnavalsweekk. Aan het eind ervan gebeurde er nog iets ontzetend droevigs. We waren bij Vilma thuis om op de pedicure te wachten voordat we die avond op zoek zouden gaan naar een abada voor Olodum. De zieke moeder van Vilma, dona Mocinha, lag in haar bed en het was al duidelijk dat ze het niet goed maakte. Ze woonde al twee jaar bij Vilma thuis omdat ze veel verzorging nodig had en Alzheimer had. Ze haalde moeizaam adem met steeds kleine pufjes. Steeds keken we even de kamer in. Op een gegeven moment omtdekte Esmee dat ze niet meer ademde. Dat was dus een heel verdrietige gebeurtenis en ook heel raar omdat wij dus precies op dat moment daar thuis waren. Iedereen werd gebeld, wat ten dele lukte omdat ook veel familieleden bezig waren met carnaval. De begavenis vond de volgende dag al plaats. (Waar overigens uiteindelijk iedereen wel bij is geweest). Omdat er gebrek is aan ruimte, ook op de begraafplaatsen, wordt men in muren in kasten gelegd. Met een steen wordt die dicht gemetseld. Daarvoor ligt de dode de hele dag opgebaard en kan iedereen afscheid nemen en uiteindelijk komt er een priester en spreekt die zijn zegeningen uit. Vilma zong als laatse nog een lied voor haar. Het was allemaal erg aangrijpend en vooral de naatste familieleden waren erg verdrietig. Uiteraard zijn we niet meer naar die laatste carnavalsnacht gegaan.
Ja, dit hoort ook bij het leven. We zijn daarom wat langer bij Vilma gebleven om haar een beetje te steunen en het gevoel te geven er niet alleen voor te staan.
En nu dan nog even een technische mededeling (excuses voor de rare overgang): ondanks vele pogingen mijnerzijds lukt het gewoon niet om fotoos er op te zetten. Daar doen ze niet aan hier, of de verbinding is te traag of er is weer iets anders. Dus nog effe geduld luitjes!
Veel liefs van Kiek
P.S. Ik ben nu inmiddels in Porto Seguro om van daaruit te pogen Caraiva te bereiken wat mij vorige kleer niet lukte. Een oud vissersdorpje, waar nog geen electriciteit is. Waarover wellicht in het volgende bericht meer!
Reageer op dit reisverslag

Net als Kirsten naar Brazilië?
Stel je reis naar Brazilië op maat samen bij KILROY travels. Dé reisspecialist voor jongeren, studenten en backpackers.
Plan je reis naar Brazilië
Reacties op bovenstaand reisverslag
12 februari 2008
holla kirsten, ik wou in nl schrijven, maar door de triest gebeurt met senhora mocinha, de moeder van vilma, dan ga ik better in portugues schrijven ok, ik hoopt dat jij niet erg vind.
olha primeiro de as minhas condolencias a vilma pela perca da sua amada mae, e muito triste, logo mais acontecendo numa fase do carnaval onde estam as pessoas todas a comemorarem, mais deus desta vez de a ela 1 carnaval muito triste, mais sim assim ele o quiz entao quem somos nos para nao aceitarmos.
mai suma coisa e verdade ela morreu em festa«carnaval».
eu tambem ja nao tenho mae na vida, minha mae ja morreu a mais de 13 anos atraz e eu sei o como e doloroso perder uma mae, mais felizmente deus me deus uma madrasta que eu o atrato como uma mae, por isso estou feliz por deus ter me dado mais esta outra oportunidade na minha vida.amen
agora falando de coisas lindas, porto seguro me parece seu uma cidade pesqueira muito linda, eu adoro o mar como voce ja sabe, com luz ou sem luz, eu gosto da vida a beira do mar.vida de pescador.
e estes atributos rituais que sao feitos ai no brazil a adoraçao a rainha do mar sao actos tradicionais e bem relegiosos tambem, eu creio tambem em essas crenças sim. pois ela abençoua os pescadores e os seus habitantes das vilas sim.
so noe ik hou lekker kort want ik ben beetje ziek man, maar ook bijna over.
ik wensje alles de gezellijg daar en veel sucess met alles, mij condolier aan vilma, en de geest van oma mocinha blijft in vrede.
amen
xxx hvj
mautje.
12 februari 2008
ciao kiek!
wat maak je n boel mee! jeetje, je hebt t toch maar weer goed geregeld voor jezelf... intussen zitten wij hier in spannende afwachting of de lentezon zich morgen misschien nóg n dagje zou willen laten zien; tja, das dan wat er hier te beleven is. óók leuk, maar toch anders...
t iffr is weer voorbij en heb weer aardig wat gezien. niet heel veel waar ik zwaar van onder de indruk was overigens. ome ivo had een perskaart, dus die kwam zo nu en dan voorbij gesneld. verder is t zozo op de zaak, maar er moet nou eenmaal gewerkt worden, niewaar (ik moet toch es vragen hoe ze tegenover 6 weken vrij staan...
). daarnaast ben ik maar wat leuke weekendjes weg aant plannen om me nog een beetje levend te blijven voelen (brussel met bas, vlieland met mari). en zo keutelen we rustig voort.
doeidoei! liefs, jisk
12 februari 2008
Nou Kiek, hey was me het verhaaltje wel zeg. je hebt zo onderdehand het land wel in al zijn facetten en van binnenuit beleefd.
Verdrietig ook, en beetje eng ook om daar zo bij te zitten, zo'n emotioneel familiegebeuren. ik hoop dat jullie nog wat troost konden brengen. En jij maar sjouwen met alle lakens.
de fotoos in Nederland bekijken is net zo goed hoor, doe geen moeite.
als je niet het mooie liedje van Jemanja hoort, heb je er je eigen filmpje in je hoofd bij. Leuk toch. ga nog lekker op stap, geniet van de zon en het schoons, het eten dat niet te vreten is want dat is o zo goed voor de lijn en we hopen spoedig meer te horen.
doei doei uit zonnig schiedam
14 februari 2008
Nou zeg, je had wel even mogen vertellen dat ik n portusgees woordenboek nodig had om al die berichten van jou te ontcijferen.
En dat verhaal van die witte broekskes.....Ik dacht altijd dat ze in brazilie van grote, brede billen houden en dus dat ze wel broeken verkopen waar deze inpassen.Pak van mijn hart dat het jullie uiteindelijk toch gelukt is. WAT HADDEN JULLIE ANDERS GEMOETEN??? ALS HET NIET GELUKT WAS???))
Handig om te weten als ik ook nog eens naar brasil ga om in een wit broekske het carnaval ga meevieren. Zorg ik alvast dat ik er vanuit nederland 1 meeneem. Jammer dat het niet lukt met die foto's maar je dagboek is ook gezellig hoor.
Bijzonder om bij zo'n gebeurtenis betrokken te raken die zo persoonlijk is .... Hoe vond de familie het om jullie daar bij te hebben?
Heb het nog goed!!!
16 februari 2008
Jahaaa! Daar is ie dan! joehoe!!!
Kiek meid, dartelende deerne van me, hoe is het daar in het exotische Brasil?? Ik heb nog niet al je verhalen gelezen op je site (klein understeetmentje) maar de laatste over de carnaval in ieder geval wel!
Je valt wel met je neus van de carnaval emoties (muziek, sex, zweet, feest, drank) in de familie droevenissen zeg! Maar dan heb je toch ook wel waarvoor je graag op reis gaat.. op en top cultuur snuiven!
Ik wacht op je verhalen als je weer thuis bent.. Van internet af lezen is toch een soort anticlimax wanneer je het vergelijkt met de echte "kirsten-charismatische-enthousiaste-vertelkunst"
Dus kom maar op met die verhalen over je ervaringen... Ik ben zoals te doen gebruikelijk met name tot in de details geïnteresseerd in de verhalen die je nou net niet op het internet parkeert, dus bereid je maar vast voor...
Hier alles enorm druk, ondanks de rust die hier in huis hangt.. Liz leg nog op dur stretsjer in Bali, ik run de boel hier.. Heb dus nu even tijd om je te mailen, want ik zit toch te wachten tot de gedweilde vloer droog is. Vandaag al vier keer de ramen gezeemd en de hele tuin (inclusief die van de buren) hangt vol wasgoed... Het is me een gedoe allemaal dat gehuishou...
Heb je al gehoord dat Jeroen en ik als helden de elfstedentocht hebben gereden? Man man man, wat zijn we gestegen in aanzien! En iedereen gelooft nog steeds dat het erg zwaar was.. Maar het was vooral genieten van de omgeving en van het weer! En natuurlijk ook de sfeer was gigantisch! Volgend jaar maar weer!!
Ik moet er weer vandoor, want de plichten staan alweer te roepen!
Kippenhok moet nog schoon; zilver poetsen, kerstspullen opruimen, paasstokken maken, grasmaaien, gordijnen wassen, badkamer soppen, bed verschonen, taart bakken.... Ik heb het er maar druk mee..
Wanneer ben je er weer??
Dikke kus!
Jost
18 februari 2008
Hai Kirsten!
Wat beleef jij een boel leuke (en minder leuke) dingen zeg!! Ik krijg helemaal zin om op vakantie te gaan!!! Ik ben inmiddels verhuisd en helemaal blij met mijn huisje!! verder gaat alles zijn gangetje...Jitske loopt met krukken, na een ski ongeluk(je) en is in afwachting van wat er precies aan de hand en met Karin gaat het ook goed! Geniet nog even van je tijd in Brasil!
groetjes Alice
19 februari 2008
Mooie foto's! Jammer dat er geen carnaval kiekjes tussen zitten!
veel plezier daar en ik spreek je later.
groeten,
Jeroen
21 februari 2008
Wat een toffe verhalen schrijf je allemaal. Het lijkt me erg tof daar. Ik hoop niet dat je net als vorig jaar er dingen bij verzint! Ik hoop dat het allemaal leuk voor je is. Tot snel! Gr Douwe
22 februari 2008
We hebben hier een koude periode gehad. er is veel geknuffeld. Lots of love. Het is droog geweest. De plantjes zijn natuurlijk wel nat. Levensgevaarlijk die te vergeten. Heb je nog Voodoe poppen meegenomen?. Hier druk. Hoop dat je je hebt misdragen.
Knuffel.
22 februari 2008
Dag andere queen of bahia!
Wat een mooie verhalen weer. Ik zit ze nu lekker te lezen op m'n laatste dag bij mn werk. Ik heb toch niets te doen dan beetje bureau opruimen, mailtjes deleten etc..
Ik wil Carnaval ook meemaken een keer. "t is echt geweldig. Jammer inderdaad dat je geen foto's van het carnaval zelf hebt. Ik ben wel nieuwschierig..
Dat strandje met het klein riviertje lijkt exact op waar ik ben geweest. Ik krijg meteen heimwee. Nou ik lees de volgende verhalen wel weer! Wanneer ben je terug in NL?
heel veel lieve kusjes van mij!
26 februari 2008
Ik dacht, nog ff checken of je nog wat actueels te melden hebt, voordat je weer back in town bent....
Nou, geniet nog ff wat de laatste daagjes in Brasil en ik spreek je wel weer @office.
Grtz!
Menu
Profiel


Fotoboek
Blijf op de hoogte
Ja, ik wil direct een e-mail ontvangen na elk nieuw reisverslag!
Mijn e-mailadres:
Via je mobieltje op de hoogte blijven van elk nieuw reisverslag? Stuur een sms
START FOLLOWING KIKIBRASIL ON
naar 1008.
(€ 0,55 p.o.b. max.1 per dag. Lees de voorwaarden)
Dit dagboek heeft in totaal 11500 pageviews en is onderdeel van WaarBenJij.Nu
